این دو اصطلاح گاهی برای یک خدمت استفاده میشوند، اما نقش متفاوت دارند. دانستن تفاوت از تأییدات غیرضروری جلوگیری میکند و درخواست درست را از ابتدا ممکن میسازد. معیار، خواسته مرجع دریافتکننده است، نه نامی تجاری برای همه پروندهها.
ترجمه رسمی: مسئولیت مترجم
مترجم سوگندخورده نزد نوتر مدرک را ترجمه و طبق روال امضا و مهر میکند. این مرحله مربوط به انتقال دقیق متن، نامها و اعداد است. ترجمه اصل را تغییر نمیدهد و پذیرش مرجع دیگر را تضمین نمیکند. برای نمونه، گواهی تولد در پرونده خانوادگی به نامهای هماهنگ نیاز دارد، اما تأیید بعدی را فهرست مرجع تعیین میکند.
تأیید نوتر: مرحلهای جداگانه
تأیید نوتر در صورت لزوم و در حدود صلاحیت و بررسیهای مربوط انجام میشود. هزینهای الزامی برای هر ترجمه نیست و صحت همه وقایع متن اصلی را تضمین نمیکند. وکالتنامه یا اقرار ممکن است حضور، احراز هویت و ترجمه شفاهی بخواهد. هماهنگی مترجم، دفتر ترجمه را به صادرکننده وکالتنامه تبدیل نمیکند.
آپوستیل ترجمه نیست
آپوستیل به تأیید منشأ سند عمومی در کشورهای مشمول کنوانسیون مربوط است؛ متن را ترجمه نمیکند و صلاحیت اقامت یا تحصیل را تعیین نمیکند. مرجع مسئول به نوع مدرک بستگی دارد. پیش از انتخاب مسیر، مبدأ و مقصد بررسی شوند. مسیرهای دیگری ممکن است لازم باشند؛ آپوستیل را مرحله اضافی اجباری پس از هر تأیید استانداری یا فرمانداری ندانید.
| روند | نقش |
|---|---|
| ترجمه رسمی | انتقال متن، امضا و مهر مترجم |
| تأیید نوتر | تأیید جداگانه در صورت درخواست مرجع |
| آپوستیل | تأیید منشأ سند در چارچوب کنوانسیون |
مقایسه بر اساس هدف استفاده
برای تحصیل، شرایط مدرک، ریزنمرات و ارزشیابی را جدا بپرسید. برای اقامت، فهرست پرونده خود را بررسی کنید؛ پرونده فرد دیگر کافی نیست. تأیید سند ازدواج خارجی ممکن است با سند محلی متفاوت باشد. هدف و اختیارات وکالتنامه باید پیش از ترجمه با مرجع مسئول روشن شوند. جدول نقشها را توضیح میدهد، نه پذیرش قطعی را.
DEHA چگونه کمک میکند؟
نسخه خوانا را با زبان، کشور مقصد، نام مرجع و دستورالعمل بفرستید. دفتر حدود ترجمه و امکان هماهنگی ترجمه شفاهی یا نوتر را بررسی میکند و پس از دیدن مدارک، زمان و هزینه تقریبی را میگوید. اصل را نگه دارید و اطلاعات غیرضروری نفرستید. اگر شرایط روشن نیست، پیش از پرداخت هزینه تأیید غیرقابلبرگشت توضیح بخواهید.